De beuk erin!

Donderdag 14 november was het zover.

Een grote container werd gebracht en twee slopers kwamen de te verwijderen delen van het gebouw slopen. Het eerste deel leek ook heel gemakkelijk te gaan.

Toch bleek de berging zich niet zo gemakkelijk gewonnen te geven. Nadat dak en muren gesloopt waren was de betonvloer aan de beurt.
De pneumatische hamer werd ijverig ingezet, maar al heel snel liep deze vast in het beton dat zeewaterbestendig leek, zo sterk!
Enkele dagen van hakken en breken en ruimen volgden en met wat hulp van zwaarder materieel gaf de oude betonvloer zich gewonnen.
Nu alles weg is, krijgen we een eerste indruk van de afmetingen van onze parochiekamer en ik moet zeggen, dat valt mij niet erg tegen.
Komende dinsdag zullen de stalen buispalen worden aangebracht, zodat het zaaltje een stevig fundament krijgt.

Langzaam aan begint het

Vandaag begon er wat actie te komen. Aannemer en sloper liepen rond op de bouwplaats. Voorbereiden voor de sloop. Morgen wordt er een container geplaatst zodat ze donderdag kunnen beginnen met slopen. 

Bouw van de kerk is gestart

Vandaag is het dan zover. De verbouwing en renovatie van ons kerkgebouw aan de Witte de Withstraat in Groningen is opgestart.

Nee, geen sloophamers, geen timmerlieden en ander technisch personeel dat lawaai maakt om het begin hoorbaar en tastbaar te maken. Niks van dat alles. 

Het werd gedaan allereerst door het ondertekenen van het contract door de aannemer en mijzelf als bouwpastoor, onder toeziend oog van architect Roy van Mechelen van Mijn Architect en secretaris Ab Mollema namens het kerbestuur. We hebben er vertrouwen in dat we het werk samen tot een mooi einde brengen om zo in het voorjaar in ons kerkgebouw te mogen trekken.

Na het tekenen van het contract gingen we over tot de eerste bouwvergadering, welke we de komende tijd elke drie weken op donderdag zullen houden en wanneer nodig extra. Ondertussen gaat er van alles door, zo zullen we volgende week in een werkgroep samen met pastoor Wietse van der Velde gaan praten over hoe het interieur in het gekozen plan vorm gaat krijgen.

Er zal nu snel van alles gaan lopen en binnenkort zullen we toewerken naar een zegening van de bouwplaats, waar eenieder van harte welkom is.

Mocht u in de tussentijd eens langs willen komen om de voortgang te bekijken, dan bent u van harte welkom natuurlijk.

Victor Scheijde
bouwpastoor

Klokgelui en witte rook

Nee, niet vanuit mijn pijp, hoewel die zo wel wordt gestopt! Maar zojuist is uit Amersfoort de volmacht gekomen om de aannemer aan het werk te zetten. Laat de klokken luiden! We gaan beginnen!

Pastoor Victor

Aannemer bekend

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik hier wat te melden had. Toch heeft het werk niet stil gelegen. Immers, inmiddels is bekend met welke aannemer we verder gaan. Een aantal aannemers hebben het ons erg zwaar gemaakt. Zeer interessante offertes kregen we binnen, waarbij we zeer gedetailleerd moesten kijken of ze goed te vergelijken waren. Het waren zeer enthousiaste deelnemers die we elk afzonderlijk het werk graag hadden gegund. Ze lieten zich echt van een zeer goede kant zien. Samen met de architect heb ik een dag besteed om de offertes te vergelijken en na te rekenen. Daarna moesten we toestemming verkrijgen van het bisschoppelijk bureau in Amersfoort om de opdracht te bevestigen. Dat laatste laat nog even op zich wachten, maar we weten wel dat we met de gebroeders Benus uit Musselkanaal verder gaan.
Dit bedrijf is inmiddels een bekende van de parochie. Zij hebben namelijk ook de pastorie gerenoveerd, waar we nog steeds tevreden over zijn. We hebben er dus vertrouwen in dat de verbouwing van de kerk bij hun in goede handen is.
Nog even geduld dus, maar het vuur begint nu toch echt goed heet te worden!
Hopelijk horen we binnenkort het eerste geruststellende lawaai dat bij een bouwplaats hoort. Op de website van de parochie van de H. Willibrordus in Arnhem is een filmpje te zien over de bouw van die kerk in de oorlogsjaren. In het filmpje zien we ook de zegening van de bouwplaats door mgr. Rinkel. Het wordt tijd dat we ook gaan denken over een viering waarin we de bouwplaats gaan zegenen. Een bijzondere gebeurtenis wat we niet vaak meemaken in onze kerk!

Victor Scheijde
Bouwpastoor

De diepte in

Hoe kun je achter het kerkgebouw de draagkracht van de grond bepalen voor het parochiezaaltje. Dat was de vraag waar de architect en de constructeur mee zaten. Normaal gebeurt zoiets namelijk met een enorme wagen die ergens wordt neergezet, maar ja. Dat past niet door een gangetje van 86cm breed.

Gelukkig wist het bedrijf dat de sondering moest maken wel raad daarmee. Een klein apparaat op rupsbanden die door een deur past.

Langzaam reed het apparaat naar zijn plek. Passen en meten, want die smalle gang, daar moest hij wel doorheen gaan. Precisiewerk tot op de millimeter. Een beetje heen en weer schuiven en uiteindelijk vond de machine zijn weg.

Dan wordt alles uitgepakt en uitgeschoven. De machine moest verankerd worden in de grond om de krachten aan te kunnen. Centimeter voor centimeter werd de meetstaaf de grond in gedrukt. Het eerste stuk werd al meteen verstoord door puin dat in de grond lag. Verder drukkend zie je de meters langzaam voorbijgaan op het schermpje van de computer. Je moet wel geduld hebben voor dit monnikenwerk hoor!

Op zo’n 11,5m diepte zie je de grafiek uitslaan. De machine begint te schudden en wordt opgetild. Alles moet er bijgezet worden om verder te drukken. Dat ziet er stevig uit, maar natuurlijk moet er nog even verder worden geprikt. Zo’n 20m diep wordt er geprikt, dan zijn er voldoende gegevens.

Langzaam wordt de meetstaaf weer eruit gehaald en schoongemaakt. Verbogen stangen worden vervangen en de klei wordt er afgeveegd. Nog even met een apparaat de hoogte ten opzichte van N.A.P. bepalen en dan kan alles weer worden ingepakt.

Terug door het gangetje naar buiten gaat nu een stuk makkelijker.

Een mooi stukje techniek! Nu maar afwachten wat de constructeur voor een fundering moet bedenken.

Klusdag

Een heerlijk zonnetje, vol frisse moed, kannen koffie en een chocoladetaart.

De ingrediënten die we klaar hadden staan voor een stevige klusdag.
Hilda, Cees en Henk kwamen om de boel aan kant te krijgen en we zouden even een flinke slag slaan.
Allereerst zorgden we er voor dat het grofvuil dat er stond in de wagen van Cees en Hilda kon, daarna werd het tijd om de vloerbedekking los te trekken.
Nou, dat was een fluitje van een cent. Met z'n allen trekken, scheuren en oprollen. IN ongeveer anderhalf uur was de kerk leeg en de wagen van Cees en Hilda volledig gevuld.
Tijd voor koffie en chocoladetaart.
Gesterkt voor de rest van de ochtend gingen we daarna op pad naar de vuilstort. Langzamerhand begon het te miezeren. Na een korte file voor de stort konden we ons aanmelden. De jonge dame achter het loket meldde ons dat we een 'dubbele beurt' kregen, gezien we de wagen met aanhanger helemaal vol hadden zitten. Geen probleem.
Met veel plezier reden we de stort op en de regendruppels werden steeds dikker en wij langzamerhand nat. Het sorteerwerk vorderde en het begon steeds harder te regenen.
Tegen de tijd dat de lading gelost was, waren we nat tot op ons bot en dan begint de zon te schijnen.
Bij terugkomst bij de kerk had Hilda niet stilgezeten. Er was nog iemand afgekomen op de advertentie op marktplaats en kocht nog een kerkbank.
Mooi. Nu konden we de laatste stap zetten: de banken sorteren.
Vier banken moesten we apart houden om her te gebruiken in de kerk. De architect had er wel een leuk idee voor.
Verder moesten we een bank klaarzetten voor de kopers van het Katholiek Apostolisch museum. De overgebleven banken hebben inmiddels ook een bestemming.
Nu waren we bijna klaar, maar we moesten nog wel lunchen! Heerlijke soep van Cees en zelf meegebracht brood. Opnieuw gesterkt konden we de zaken inladen die mee naar de opslag konden, zodat ze later hergebruikt konden worden.

Al met al kijken we tevreden terug op een zeer productieve en natte dag :)